Yazar

muammeroytan@haberalanya.com.tr

36 makale bulunmakatadır

KELİME-İ ŞAHADET VE ANLAMI.

22:59 - 9 Haziran 2017

+A

-A

 
İslâmın şartlarından ilki olan kelime-i şahadetin aslı, “eşhedü en lâ ilâhe illallah ve eşhedü enne Muhammeden abduhû ve resûluh.” dur. Türkçe anlamı: “Kesinlikle tanıklık ederim ki, Allah’tan başka Tanrı yoktur. Ve yine kesinlikle tanıklık ederim ki Hz. Muhammed Allah’ın kulu ve peygamberidir.”
Bu şahadet kelimesine kesin inanıp onu gönülden söyleyen bir kimse, Müslüman olarak kabul edilir. O halde şahadet kelimesi, Müslümanlığın ilk şartıdır ve İslâmı, diğer dinlerden ayıran ilk Müslümanlık belgesidir. Çünkü bir Müslüman bu kelimeye inanmak ve söylemekle İslâmın iki esassını kabullenmiş olur:
a- Allah’ın birliğine, O’nun bir ve tek olduğuna; eşi, benzeri, ortağı olmadığına; O’nun ibadete lâyık tek bir Allah olduğuna inanmak ve buna tanıklık etmek.
b- Hz. Peygamber’in, allah’ın kulu ve peygamberi olduğuna inanmak ve buna da tanıklık etmek.
Bu iki esastan birine inanıp diğerine inanmayan kimse Müslüman sayılmaz.
Bir kimsenin peygamber olduğuna inanmak, O’nun Allah katından getirip haber verdiği her şeyin hak ve gerçek olduğunu kabul ve tasdik etmeyi gerektirir. Bu sebeple şahadet kelimesi, bütün iman esaslarını ve İslâm dininin bütün hükümlerini de kapsamaktadır.(Ahmet Okutan,Gençlerle Sohbetler,s.130)
 
KUR’AN’I KERİM HAKKINDA KISA BİLGİ:
Kur’anı Kerim, Hz. Muhammed(s.a.s)’e Ramazan Ayının Kadir gecesinde indirilmeye başlanmıştır: “Muhakkak biz, Kur’anı, Kadir Gecesinde indirdik.” (Kadr,1)
Kur’an, 114 sûreden oluşur. 
Kur’anın her sûresi ayetlerden müteşekkildir. En uzun sûre (Bakara) 286 ayetten, en kısa sûreler de ( Asr, Kevser ve Nasr) 3 ayetten oluşur. Bütün ayetlerin sayısı, 6236’dır. 
Kur’an, ceste ceste yani azar azar nâzil olarak 23 senede tamam olmuştur.
Vahiy, Hz. Muhammed(s.a.s.)’e, Vahiy Meleği (Cebrail) tarafından Kur’an ayetlerinin, bazı yollarla vahyedilmesi suretiyle gelmiştir. Hz. Muhammed(s.a.s.), kendisine nâzil olan ayetleri hemen vahiy kâtiplerine ezberletir; kendisi de ezberler ve yine kâtiplere yazdırarak mensup oldukları sûrelerdeki yerlerine koydururdu. Böylece Kur’an’ın ayetleri de sûreleri de bizzat O’nun tarafından tertip olunmuşlardır. Hz. Peygamber’in sağlığında, Kur’an, bir cilt halinde toplanmamış ise de kâmilen ezberlenmiş, parça parça yazılmış ve huzurunda tilâvet edilmiştir.
Hz. Ebu Bekir, daha önce parça parça yazılmış ve kâmilen ezberlenmiş olan Kur’anı, bir cilt halinde toplamıştır.u nüshaya “Mushaf-ı Şerif”denir. Hz. Osman ise, tek cilt halinde toplanmış olan Kur’anı nüshalar halinde aynen yazdırıp çoğaltmış ve İslâm merkezlerine göndermiştir.
Kur’anı Kerim’in bir kısmı Mekke’de, bir kısmı da Medine’de nâzil olmuştur. Hz. Muhammed (s.a.s)’in 23 senelik peygamberlik döneminin ilk 12 senesi Mekke’de, 11 yıla yakın kısmı da  Medine’de geçmiş; Kur’an sûrelerinin 93’ü Mekke’de, 21’i de Medine’de nâzil olmuştur.
Kur’an sûreleri, nâzil oldukları tarih sırasına göre tertip edilmemişlerdir. Tertip edilirken, sûrelerin mevzu itibariyle birbirlerine olan münasebetlerine daha çok önem ve değer verilmiştir. Bunun nedeni ve anlamı, sûrelerin karşılaştırılmasıyla anlaşılır: Mekke’de nâzil olan sûreler, tevhid akidesinden, Allah’a inanmak ve iman etmek zaruretinden bahseder; insanları,  iyilik yapmaya davet eder. Oysa Medine’de nâzil olan sûreler, imanın uygulanışı ve tavsiye edilen, buyrulan iyiliklerin nasıl yapılacağı, nasıl “a’mal-i saliha”= salih ameller haline dönüşeceği; iyiliğin ve fenalığın ne olduğu v.b. konular işlenir, mufassal surette izah olunur. Başka bir örnekle daha bu fark belirtilmek istenirse, Mekke sûreleri, imanın kalp ve dimağa nasıl huzur bahşettiğini anlatır. Medine sûreleri ise insanın insana nasıl muamele edeceğini göstererek insanların saadet ve refaha nasıl kavuşacaklarını açıklar.(S.Zeki Tanrıverdi, Kur’an-ı Kerim, s. 13-15)
 
PEYGAMBERİMİZİN BİNDİĞİ HAYVANLAR.
Hz. Peygamber(s.a.s.), ata binmeyi çok severdi. Bunun dışında deve, katır ve merkebe de binmiştir. Peygamberimize ait atın adı “Lahif”, merkebin adı “Afîr”, katırınki “Düldül” ve “Tiyye”, deveninki ise “Kusva” ve “Adba” idi. (Mevlâna Şiblî, a.g.e. s.23)
 
TAPTUK EMRE’den BİR SÖZ.
Yunus Emre Hazretlerinin Şeyhi Taptuk Emre Hazretleri şöyle buyuruyor:
“Aşkla yürüyen sırtında dünya taşır; aşksız yürüyen, beden diye ceset taşır !”
 
ALLAH TEALÂ’NIN SEVDİĞİ VE SEVMEDİĞİ ŞEYLER.
İnsanoğlunun, Cenab-ı Allah’ın kendisinden beklediği, istediği, emrettiği, yasakladığı, hoşuna gittiği-sevdiği her türlü tutum ve davranışları göstermesinin nihaî amacı Allah Tealâ’nın rızasını kazanabilmektir!
Cenab-ı Allah’ın insanı en şerefli varlık olarak yaratmasının; ona akıl, fikir, irade, vicdan ve nefis vermesinin; yeryüzünde kendisini vekil tayin etmesinin; canlı ve cansız tüm varlıkları, tüm yaratılmışları ve tüm imkânları da emrine vermiş olmasının sebebi hikmeti işte budur! Bu kadar büyük değer vermiş olduğu insanoğlunun, havada, suda, karada, kısaca tüm doğada emrine amade kılınmış havanın, suyun, ısının, yiyeceklerin-içeceklerin; güzel kokuların, rengârenk güzelliklerin karşılığında Allah Tealâ’ya ücret ödeyerek, karşılığını vererek memnun etmesi, rızasını alması mümkün olmadığına göre insanoğlunun yapması gereken şey Allah’ın rızasına mazhar olabileceği davranışlarda bulunmasıdır. Yukarıda anlattığımız gibi hayatın akışı içinde bu tür davranışların sınırı yoktur: Bunları yapamayanların kalbinden, yüreğinden, vicdanından iyilik yapmayı arzu etmesi, niyet etmesi, tanısın-tanımasın sıkıntıdaki bir kulun yüzünün gülmesini içten arzu etmesi, başkasını kıskanmaması, aksine daima başkalarının iyiliğini istemesi v.b. duygu ve düşünceler de Cenabı Allah’ın hoşuna gider, sever. 
 
ALLAH  TEALÂ’NIN SEVDİKLERİ:
- “…Allah, sabredenleri sever”(Âl-i İmrân,3/146);
- “…Şüphesiz Allah tevekkül edenleri  sever” (Âl-i İmrân,3/159);
- “…Şüphesiz Allah, kendisine karşı gelmekten sakınanları sever” (Tevbe,9/4);
- “…Şüphe yok ki Allah, hıyanetten sakınanları elbette sever” (Tevbe,9/7) ; 
- “…Şüphesiz Allah adil davrananları sever (Mümtehine,60/8)
- ; “…Allah, adaletli davrananları sever” (Hucurât,49/9) ;
- Allah, İyilik yapanları sever”(Âl-i İmrân,3/134 ve Mâide,5/13- 93))).
- “Allah, güzel davrananları sever”(Âl-i İmrân,3/148).
- Rabbimiz, Resûlüne uyanları (Al-i İmrân,3/31), muhsinleri(Bakara,2/195), tövbekârları ( Bakara,’/222),takva sahiplerini ( Al-i İmrân,3/76),.adaletli olanları(Maide,5/42), çok temiz olanları (Tevbe,9/108), Allah yolunda çalışanları (Saff,61/4) sevdiğini bildirmekte; sevdiği kullarına: “ İyi biliniz ki; Allah’ın dostlarına korku yoktur ve onlar üzülmeyeceklerdir.”(Yunus,10/62) müjdesini vermektedir.
 
ALLAH  TEALÂ’NIN SEVMEDİKLERİ :
-“Allah, kibirlenen ve övünen kimseleri sevmez”( Nisâ,4/36);
- “Allah, hiç bir günahkâr nankörü sevmez.”(Bakara, 2/276) 
-“…Allah, hiç bir haini, hiçbir günahkârı sevmez” (Nisâ,4/107)
-“… Allah,bozguncuları sevmez”(Mâide,5/64 ve Kasas,28/77);
- “…O,Israf edenleri sevmez” (En’âm,6/141 ve Â’râf,7/31));
-“…O ,haddi aşanları sevmez”(A’râf,7/55 veMâide, 5/87) );
-“…O, büyüklük taslayanları sevmez” (Nahl,16/23);
- “…Allah, hiçbir haini, nankörü  sevmez” (Hacc,22/38);
- “…şüphe yok ki Allah, kâfirleri sevmez” (Âl-i İmrân,3/32);
- “…Allah, zalimleri  sevmez” (Âl-i İmrân,3/57 ve 140 );
- “ Allah,zulme uğrayanın dile getirmesi dışında, çirkin sözün açıklanmasını  sevmez.”(Nisâ, 4/148); 
-“…Allah, hainleri sevmez.”(Enfâl,8/58);
- “…Allah, böbürlenip şımaranları sevmez.”( Kasas, 28/76);
-“Şüphesiz O, inkâr edenleri sevmez.”( Rûm,30/46); 
- “…Allah, hiçbir kibirleneni, övüngeni sevmez.”(Lokmân,31/18); 
-“Şüphesiz O, zâlimleri sevmez.”(Şûrâ,42/40); 
-“…Allah, kendini beğenip övünen hiçbir kimseyi sevmez.”(Hadid,57/23)
 
 
 
EDEP VE HAYÂ SAHİBİ OLMAK.
İnsanoğlunun fıtratında var olan duygulardan biri de edep ve hayâdır. Anonim bir şiirde belirtildiği gibi:
Edep bir tâc imiş nûr-i Hüdâ’dan,
Giy o tâcı emin ol her belâdan !
Edep ve hayâ, Peygamber Efendimizin de işaret ettiği gibi yaratılış hikmet ve gayesine uygun, insana yaraşır bir hayat sürme çabasıdır. Kur’an-ı Kerim’in İsrâ Sûresi’nin 37. ayetinde de kasdedildiği üzere, edep ve hayâ, insanın nefsini terbiye etmesi, kendini ve haddini bilmesidir.
Edep ve hayâyı kuşanan kalpte ancak hayır ve güzellik bulunur. Edebi şiar edinmiş bir zihinden ancak faydalı düşünceler sâdır olur.Edeple konuşan bir dilden ancak hayırlı ve hoş sözler dökülür; kendisini ilgilendirmeyen boş sözlerden, dedikodu, yalan, iftira gibi mümine yakışmayan konuşmalardan uzak durur.
Peygamber Efendimiz (s.a.s.) bir gün ashâbına:
- “Allah’tan hakkıyla hayâ ediniz!” buyurdu. Ashâb,
-Yâ Resulallahbiz zaten Allah’tan hayâ ediyoruz, elhamdülillah” şeklinde karşılık verdi. Resûl-i Ekrem, sözlerine şöyle devam etti:
-Hayâ, sizin anladığınız anlamda değildir. Allah’tan hakkıyla hayâ etmek,bütün organları her türlü günah ve haramdan korumaktır.Dünyanın geçici nimetlerine aldanmamaktır.Ölüm ve ölümden sonraki hayatı asla unutmamaktır.”
Kamil insan olma yolu da bu anlamdaki edep ve hayâ sahibi olmaktan geçer. Müminin söz ve davranışları edeple değer bulur. Edeple yapılan tövbe makbul olur; dua ve ibadetler edeple eda edilirse Allah’a yükselir ve sahibini yüceltir. Bu nedenle insan, her yaşta, her çağda ve her konumda edep ve hayâya muhtaçtır. Edep, bizim medeniyetimizde üstün bir ahlâki meziyet olarak değer görmüştür 
 
 
 
KUR’ÂN-I  KERİM
Benim Kitabım, gerçeği bilme-bulma yoludur, 
Kalbi yücelten, insan-ı kâmil olma yoludur, 
İslâm din kurallarının yedi veren gülüdür , 
Tanrı’nın kurduğu şeriattır Kur’ân-ı Kerim …
 
Ruhlara huzur, gönüllere imân olup akar, 
Derinden okudukça mü’minin kalbini yakar, 
Tüm insanlık âlemine eşit gözlerle bakar, 
Baştan sona ilke-muhabbettir Kur’ân-ı Kerim . 
 
Madde ve manâ âlemlerinin müjde çiçeği, 
Bellidir mü’minin Sıratı nasıl geçeceği, 
Ve Cennette Ab-u Kevseri nasıl içeceği, 
Resûle gelen ilâhî kerâmettir Kur’ân-ı Kerim . 
 
Dünyada tek Kitaptır bütünüyle ezberlenen, 
Mü’mini sınırsız-süresiz –daim esirgeyen, 
Okudukça doyulmayan, kendine esir eden, 
Vahîyle gelen Rab’çe âyettir Kur’ân-ı Kerim …
 
Yüz on dört Tanrı sûresi gönlümüzü yur-yıkar, 
Huşûyla hatîm eden mü’min üstüne nur yağar, 
Ruhundaki bunalımı-sıkıntıyı tez boğar, 
Tanrı’nın himmeti, selâmettir Kur’ân-ı Kerim …
 
İnsanlığa ışık ve umut veren bir bakıştır, 
Cibril ve Resûl’ce işlenen ilâhî bir nakıştır, 
OYTAN Muammerin kalbine nurlu bir akıştır, 
Kâinat mimarı Râbbe şahâdettir Kur’ân-ı Kerim.
 
 
 
YÂ   RÂB !
Cihanın mis kokuyor, aşkın yürek yakıyor ,
Her yol Sana çıkıyor, er-geç varılır Yâ Râb!
 
Verilsin ikrar sözü, görülsün melek yüzü,
Açılsın gönül gözü, yareler sarılır Yâ Râb!
 
Sayılı gün dolmadan, garip âhı almadan,
Günahlara dalmadan, kâmil kalınır Yâ Râb!
 
Çok şükür alnımız ak, kalbimiz de pâktır,
Sual soran Hak’tır, lütfunla bilinir Yâ Râb!
 
Gönül gözü hep görür, ruhu ol Melek alır,
Beden burda kalır, günahlar silinir Yâ Râb !
 
Hakikat hep aranır, kitaplıkta sanılır,
Has irfanda barınır, orda  bulunur  Yâ Râb!
 
Harpte döküldü kanlar, şehit oldu nice canlar,
Gelsin huzurlu anlar, namaz tam kılınır Yâ Râb!
 
Geçmeye köprü kuran,fakir-yetim hâli soran
Fitre-zekâtın tam veren, dua alınır Yâ Râb!
 
OYTAN Muammer canım, zikirde geçer her anım,
Emrindeyiz ey Hânım; emret, tez gelinir Yâ Râb !
  
 

Print

YORUMLAR

Facebook Yorumları
YORUM YAZ
1000

Henüz yorum yapılmadı,
İlk Yorum yapan siz olun...

ÖNE ÇIKANLAR

ANKET

Yeni Web Sitemizi Beğendiniz Mi?

ARŞİV

Hava, 10 Aralık
Alanya’deki Hava Durumu
+12

Yük.: +15° Düş.: -7°

Nem: 35%

Rüzgar: SSW - 4 KPH

                     E-GAZETE